poniedziałek, 29 lipca 2013

Leszek Dziama (1870-1951) – nauczyciel

Leszek Dziama – właśc. Aleksander Marian Dziama, urodził się  25 maja 1870 r. w Haliczu jako syn Marcina i Joanny Hazynowicz. Ukończył gimnazjum filologiczne, maturę uzyskał w Wadowicach w 1889 r., następnie studiował we Lwowie historię i literaturę polską. Studia uniwersyteckie kontynuował w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w roku 1906 uzyskał tytuł doktora filozofii. 
Karierę pedagogiczną rozpoczął we Lwowie w c.k. Gimnazjum im. Franciszka Józefa I, gdzie pracował w latach 1893-95. Następnie kontynuował pracę w V Gimnazjum we Lwowie i Gimnazjum św. Jacka w Krakowie w 1895 r. W latach 1899-1909 pracował w c.k. Krajowej Średniej Szkole Rolniczej w Czernichowie, a następnie w c.k. Seminarium Nauczycielskim Męskim w Kętach. Od lutego 1912 r. do lutego 1925 r. pracował w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Tarnowie. Ponadto w I Gimnazjum w Tarnowie uczył języka polskiego, historii i propedeutyki filozofii. W Prywatnej Średniej Szkole Zawodowej Żeńskiej w Tarnowie pracował od 1927 r. jako nauczyciel j. polskiego i historii oraz opiekun biblioteki. Pełnił ponadto funkcje prezesa Towarzystwa Prywatnej Szkoły Zawodowej Żeńskiej w Tarnowie. Przeniesiony w stan spoczynku 20 marca 1930 r.
Jeszcze w okresie studiów uniwersyteckich rozpoczął pracę dziennikarską i uniwersytecką – opublikował szereg tekstów z zakresu badań nad literaturą polską. Poświęcał się pracy społecznej, pracował w Czytelni Akademickiej we Lwowie, współorganizował Kasę Oszczędności im. Stefczyka, spółkę rybacką w Czernichowie, członek ochotniczej straży pożarnej. Naczelnik okręgu OSP w Tarnowie. Brał czynny udział w pracach TSL w Tarnowie, w latach 1924-26 członek Zarządu Komisarycznego w Tarnowie. Opublikował m.in. „Sądy współczesne o Nieboskiej Komedyi i Irydjonie w źródłach polskich: (1835-1859)”, (Poznań 1893); „Zapatrywania religijne Wespazjana Kochowskiego (charakterystyka)”, (Kraków 1894), „Kto ma uczyć geografii, historyk czy przyrodnik?”, (Lwów 1895); „Zapatrywania polityczne Kaspra Miaskowskiego (na podstawie jego „Rytmów”)”, (Poznań 1895); „Wespazjana Kochowskiego „Psalmodia polska”, (Kraków 1896); „Jan Gawliński. Studium literackie”, (Kraków 1905); „Sprawozdanie Jubileuszowe Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Tarnowie 1883-1933”, (Tarnów 1933). Publikował także w czasopismach: „Szkoła”, „Gazeta Narodowa”, „Muzeum”, „Pamiętnik Literacki”, „Łowca” i „Przegląd Powszechny”. 
Zmarł 12 grudnia 1951 r., pochowany na cmentarzu w Tarnowie – Krzyżu.
Mieczysław Czosnyka

Wykorzystana literatura:
1. Żychowska M., Dziama Leszek, [w:] „Encyklopedia Tarnowa”, red. A. Niedojadło, Tarnów 2010.

Wykorzystane źródła:
1. Jaśkiewicz B., Opas T., Życie naukowe Tarnowa (1919-1939), „Rocznik Tarnowski” 1993, nr 3.