Posty

Wyświetlanie postów z styczeń, 2013

Skarb kultury – Tarnowskie Muzeum Diecezjalne

Wiara, która nie staje się kulturą, jest wiarą nie w pełni przyjętą, nie w całości przemyślaną… Jan Paweł II Muzeum Diecezjalne w Tarnowie [1] założone zostało 25 października 1888 r. [2] . Jako najstarsze muzeum kościelne w Polsce już od samego początku pełniło bardzo ważną rolę w życiu religijnym i kulturalnym regionu [3] . Swoje istnienie zawdzięcza księdzu infułatowi dr. Józefowi Bąbie, ówczesnemu rektorowi Wyższego Seminarium Duchownego i pasjonatowi sztuki. Intencją kapłana było przede wszystkim zachowanie od zniszczenia sakralnych przedmiotów liturgicznych przechowywanych w kościelnych i klasztornych zakrystiach oraz zaznajomienie z nimi kleryków w celu wyrobienia w nich zmysłu estetycznego. Dzięki temu alumni mieli lepiej opiekować się powierzonymi im w przyszłości świątyniami i parafiami. Inicjatywie patronował biskup Ignacy Łobos.

Baza materialna szkół powszechnych miasta Tarnowa w latach 1918-1939

Baza materialna  szkół ludowych  na terenie Galicji nie zabezpieczała potrzeb tego typu szkolnictwa. Fakt, że obowiązek zakładania i utrzymania szkół spadał na gminę i miejscową ludność skutecznie hamował rozwój szkolnictwa. Mimo uchwalenia w dniu 2 maja 1873 r. przez Sejm Krajowy Galicji ustawy nakazującej samorządom zakładanie szkół na swoim terenie, realizacja tej ustawy natrafiła na duże trudności. Przede wszystkim zasadniczą przeszkodą uniemożliwiającą budowę nowych szkół była trudna sytuacja finansowa gmin oraz  olbrzymie zubożenie miejscowej ludności. Nie sprzyjała temu procesowi polityka oświatowa zaborców, a także niski stopień świadomości ludności dotyczący potrzeby posyłania dzieci do szkoły  i tym samym posiadania jej w swojej wsi. Na terenie  miasta Tarnowa sytuację  lokalową szkół ludowych pogorszyły i to w sposób zasadniczy działania I wojny światowej oraz dewastujące i rabunkowe postępowanie wojsk zaborczych  zarówno rosyjskich jak i  austriackich. Budynki szkolne

Przez lata byłem tu sąsiadem. Karol Wojtyła i Jan Paweł II na tarnowskiej ziemi

Raduję się, że mogę być dzisiaj z Wami. Ta ziemia od lat była mi bliska. Wpatrywałem się z podziwem w uroki jej krajobrazu, wędrowałem górskimi pasmami i dolinami wzdłuż potoków. Doznawałem wiele gościnności. Jest mi bliski ten Kościół. A chociaż dzisiaj przybywam do Was jako pielgrzym ze stolicy świętego Piotra w Rzymie, to przez lata byłem tu sąsiadem. I doznawałem dobrego, serdecznego sąsiedztwa. Jan Paweł II Słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, stanowiące motto niniejszego artykułu [1] , zostały wypowiedziane na tarnowskich błoniach w pamiętnym dniu trzeciej pielgrzymki do Polski 10 czerwca 1987 r. Wywołały one niemilknące owacje na cześć Dostojnego Gościa. Ojciec Święty mówił do milionowej rzeszy tak, jakby mówił do jednego dobrze znanego sobie człowieka. Każdy uczestnik spotkania w Tarnowie czuł, że Papież mówił do niego. Każdy czuł się zauważony, choć wiedział, że z wysokości ołtarza widzi się tylko morze głów, wyciągniętych rąk, powiewających chorągiewek i że nie można doj

Dom florencki

Obraz
Dom florencki przy ul. Żydowskiej 20 to najstarszy dom tej ulicy. Jest to budowla renesansowa, murowana, dwutraktowa, piętrowa, podpiwniczona, z użytkowym poddaszem, na nie regularnym planie. Dach jest dwuspadowy, kryty dachówką ceramiczną. Górna część elewacji frontowej jest nadwieszona na kamiennych kroksztynach połączonych łukami odcinkowymi. Dom powstał prawdopodobnie w XVI wieku ze scalenia dwóch budynków dostawionych do muru obronnego. W XVII wieku jego właścicielami zostali Żydzi, osiedlający się masowo w tej części miasta.