wtorek, 11 września 2012

„Z kart Tarnowianina” – przepisy telefoniczne

Chcąc posiadać telefon, należy wnieść pisemną prośbę (stempel 1 Kor.) do Dyrekcyi poczt i telegrafów we Lwowie[1].
Za budowę telefonu nie opłaca się żadnej należytości, a opłata abomentowa zalezy od rozciągłości sieci w promieniu od 1-6 klm. I od ruchu telefonicznego w stosunku prostym: im silniejszy ruch danej miejscowości, tem wyższa opłata.
Taryfa jest podzielona na 6 grup i 4 klasy dla pojedynczych połączeń od 115 do 500 koron i na 2 klasy dla „połączeń towarzyskich” od 50 do 180 K. rocznie.
Tarnów należy do V. grupy, opłata zatem roczna wynosi 130 lub 145 K., zależnie od tego, czy telefon służy do użytku prywatnego w mieszkaniu, czy też do celów handlowych.
Stacye „uboczne” (jeżeli abonent chce mieć telefoniczne połączenie n. p.  domu z biurem) mają znacznie zniżoną taryfę: 40 koron rocznie.
Opłata za stacye telefoniczne dla władz rządowych i autonomicznych jest około 50% niższą od zwykłej opłaty.
Bardzo dogodne jest urządzanie tak zwanej „centrali ubocznej”, za pośrednictwem której mogą biura jednego urzędu być ze sobą telefonicznie połączone.
Abonament telefonu można wypowiadać tylko za ¼ roku naprzód, t. j. z końcem marca, czerwca, września i grudnia. Chcąc nadawać i odbierać telegramy za pośrednictwem telefonu, składa deklarację i otrzymuje co miesiąc rachunek, który do dnia 10 następnego miesiąca musi być zapłacony.
Należytość za telefoniczne pośrednictwo w nadawaniu lub wydaniu jednego telegramu wynosi 10 h.
W każdym z tutejszych urzędów pocztowych znajduje się publiczna mównica, gdzie można rozmawiać z abonentami miejscowej sieci telefonicznej za opłatą 20 h. za trzy minuty, lub z kimkolwiek mieszkającym w miastach, przez które prowadzi sieć telefoniczna międzymiastowa, za stosowna opłatą.
Godziny urzędowe w biurze telefonicznym są te same, co w urzędzie telegraficznym.
Tarnów ma obecnie 230 abonentów.

Tekst wybrał Jarosław Zbrożek

Wykorzystane źródła:
1. „Tarnowianin” 1914.
                                                                      
[1] W tekście zachowano pisownię oryginału.