MOJE MIASTO TARNÓW – MÓJ POWIAT TARNOWSKI

Cmentarz wojenny nr 151 w Lubaszowej położony jest na stromej skarpie po lewej stronie drogi do Jodłówki Tuchowskiej. Niemal po przeciwnej stronie cmentarza znajduje się szutrowa droga przechodząca przez mały betonowy most. 

Cmentarz wojenny nr 161 w Tuchowie położony jest na terenie starego cmentarza parafialnego. Jego powierzchnia wynosi 314 m², założony jest na planie prostokąta z wypustką w ścianie tylnej gdzie umieszczony jest pomnik centralny. Całość ogrodzona jest kamiennymi słupkami połączonymi parami rur stalowych. Wejście ujęte jest w dwa kamienne słupki z żelazną jednoskrzydłową bramą.

Cmentarz wojenny nr 160 w Tuchowie położony jest na terenie nowego cmentarza parafialnego. Jego powierzchnia wynosi 565 m², założony jest na planie prostokąta z wypustką od strony frontowej i ogrodzony betonowymi słupkami połączonymi parami rur stalowych. Wejście znajduje się od strony północnej i ujęte jest w dwa betonowe słupki z żelazną dwuskrzydłową bramą.

Cmentarz wojenny nr 153 w Siedliskach znajduje się przy bocznej drodze około 150 m od skrzyżowania znajdującego się niemal naprzeciwko stacji kolejowej z drogą główną do Tuchowa. 

Obecnie nieco zapomniany, a w XIX wieku znany w Tarnowie i Wiedniu oraz na kresach polskich. Zmarł przeżywszy 58 lat życia. Był prezydentem c.k. Sądu Obwodowego w Tarnowie, posłem sejmowy z miasta Tarnowa i deputowanym do Rady Państwa w Wiedniu. Jego nekrolog pojawił się w tarnowskiej „Unii” o następującej treści:     „Dziś rano przyniosły telegramy z Szczawnicy tę żałobną wiadomość, która nie tylko mieszkańców naszego miasta smutkiem napełniła, ale także w całym kraju wywoła szczery żal, bo miasto nasze traci w zmarłym zacnego prezesa sądu i gorliwego posła, a cały kraj traci godnego obywatela i cichego ale niezmordowanego pracownika. (…). Zmarł w Szczawnicy dnia 3 września b. r. [1887 r.]” [1] .